บทที่ 1347

"หุบปากซะ!" มู่จื่อหยานพูดอย่างโมโหพลางเอามือปิดปากเขา

ชายผู้นั้นรีบหุบปากลง คิ้วหล่อเหลาของเขายกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาราวกับจะบอกว่า: สิ่งที่ฉันพูดไปนั้นเป็นความจริงไม่ใช่หรือ?

ตอนนี้มันสายเกินไปที่จะเขินอายแล้วไม่ใช่เหรอ?

มู่จื่อหยาน: "......"

เธอทั้งโกรธและหงุดหงิด และพึมพำคำสาปแช่งกับตัวเอง

สถานการณ...